Krakowskie tradycje intelektualne

(1836-1922) - publicysta, polityk galicyjski, krytyk i reżyser teatralny, jeden z twórców, przywódców i głównych ideologów konserwatywnego stronnictwa - "Stańczyków".

(1807-1892), konserwatywny pisarz polityczny, publicysta i polityk, krytyk idei rewolucyjnych i liberalnych.

(1822-1907), ekonomista, profesor i rektor UJ, polityk galicyjski, prezydent Krakowa.

(1901-1970) - prawnik, uczony, publicysta, przed wojną jeden z przedstawicieli neokonserwatyzmu, po wojnie wsparł władzę komunistyczną.

(1876-1963), jezuita, publicysta i kaznodzieja.

(1849-1935), historyk, publicysta i konserwatywny polityk galicyjski, autor słynnej syntezy "Dzieje Polski w Zarysie".

(1893-1941), ekonomista propagujący zasady liberalne, w życiu politycznym związany w umiarkowanym skrzydłem ruchu narodowego.

(1941-1989), filozof, publicysta i polityk, jeden z czołowych przedstawicieli niezależnej myśli politycznej w PRL-u, chrześcijański liberał.

(1869-1939), historyk prawa, bibliograf i publicysta, związany z obozem konserwatywnym, wielokrotny rektor i dziekan Uniwersytetu Jagiellońskiego.

(1808-1870), prawnik, historyk, polityk i publicysta, przedstawiciel nurtu konserwatywnego polskiej myśli politycznej.

(1882-1951) - konserwatywny polityk i myśliciel polityczny, jeden z najciekawszych publicystów II Rzeczpospolitej.

(1896-1988), ekonomista i socjolog stosunków pracy; jeden z prekursorów liberalizmu gospodarczego w Polsce; po wojnie na emigracji.

(1837-1917), publicysta polityczny, historyk literatury i krytyk literacki, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, jeden z liderów krakowskich "stańczyków".

(1835-1883), historyk, pisarz, polityk i publicysta; jeden z czołowych polskich myślicieli konserwatywnych XIX w., współtwórca "Przeglądu Polskiego" i lider "Stańczyków".

(1867-1951), ordynariusz krakowski 1911-51, metropolita od 1925, kardynał od 1946.

(1536-1612) - wybitny kaznodzieja i myśliciel polityczny, autor słynnych "Kazań sejmowych", jednego z najważniejszych dzieł w dziejach polskiej myśli.

(1887-1942), jeden z czołowych ideologów Narodowej Demokracji, autor książek i artykułów o polityce i ekonomii.

(1840-1895) - ekonomista, prawnik, profesor UJ, związany z krakowskimi stańczykami.

(1873-1963), czołowy popularyzator liberalizmu ekonomicznego o chrześcijańskich korzeniach w Polsce, autor cenionych prac z pogranicza polityki, historii, ekonomii i filozofii.

(1876-1946), prawnik i historyk prawa polskiego, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, aktywny uczestnik debat o ustroju Drugiej Rzeczypospolitej.

(1880-1941) - profesor prawa administracyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w II Rzeczypospolitej.

(1880-1952), historyk, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, autor m.in. "Dziejów Polski nowożytnej", "Liberum veto", "Fryderyk Wielki a Polska", "Polscy pisarze polityczni XVIII wieku".

(1891-1943), krakowski krytyk literacki, prozaik i publicysta, związany z nurtem narodowym i katolickim.

(1825-1906), publicysta, krytyk literacki, polityk, historyk sztuki, jeden z najbardziej znanych zagranicą polskich myślicieli XIX w.

(1844-1903), prawnik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, autor rozpraw m.in. o władzy politycznej.

(1826-1886), historyk i publicysta, twórca krakowskiej szkoły historycznej, autor słynnych prac poświęconych upadkowi Pierwszej Rzeczpospolitej i polityce austriackiej wobec Galicji.

(1865-1930), prawnik-konstytucjonalista i filozof prawa, czołowy uczestnik dyskusji ustrojowych w Drugiej Rzeczpospolitej.

(1891-1944), prawnik, wykładowca UJ, poseł na Sejm w II RP.

(1862-1949), jeden z najbardziej interesujących polskich myślicieli 1. połowy XX wieku, związany z Uniwersytetem Jagiellońskim i Uniwersytetem Stefana Batorego w Wilnie.